Ruiny zamku położone są na brzegu rzeki Psarki. Od początku istnienia  zamek był często modernizowany  przez kolejnych właścicieli – biskupów krakowskich, do dziś jednak można zobaczyć mury pierwotnej budowli średniowiecznej.

Zachowały się opisy pięknie wyposażonych i urządzonych komnat zamku. Sufity były ozdobione malunkami, ściany polichromiami i arrasami. Każda komnata miała swój piec w innym kolorze i z pięknymi ozdobami. Potwierdziły to prace archeologów, natrafiono na wspaniałe kafle, które trafiły do muzeum w Kielcach. Prócz tego znaleziono fundamenty gotyckiego wykusza.

W danych czasach zamek  był wielką rezydencją na którą składał się też ogromny  ogród włoski rozciągający się do terenu pobliskiego kościoła, zwierzyniec oraz kilka budynków gospodarczych na przedzamczu w tym: piekarnia, rzeźnia, stodoły, wozownia, magazyny a także drewniany dwór, zamieszkały przez właścicieli podczas licznych remontów zamku. W czasach największej świetności sam zamek składał się z trzech skrzydeł z dziedzińcem w środku, posiadał też jedną narożną wieżę służącą często jako więzienie i areszt. Całość była otoczona murem obronnym. Obecnie zachowały się wysokie ściany z otworami okiennym, (niektóre z obramowaniami na których widać herby Ślepowron i Nałęcz) oraz XVII-wieczny portal wykonany z czerwonego kamienia piaskowego. Przed portalem leżą szczątki kamiennego mostu. W dole rzeka Psarka tworzy kilka rozlewisk, prowadzi tam ścieżka oraz drewniane kładki.